Zure pasa-hitza ahaztu duzu?

BERRIAK : ELKARRIZKETAK

2020ko Uztailak 10

Vanessa Carton: “Lesionatu nintzen egunetik argi izan nuen ez nuela taldetik desagertu nahi”

Gaurko elkarrizketa Vanessa Cartoneni, Añorga KKEko emakumezkoen lehen taldeko kapitaina, egindakoa da. 27 urteko kapitainak bizitza osoa darama Donostiako klubean. Bederatzi hilabeteko lesioa izan ondoren bueltatu da taldearekin, aurreko lotailu gurutzatua hautsi zitzaion, denboraldi osoan zehar ezin izan du jokatu. Erdilari gipuzkoarrak 13 urte daramatza Añorga KKEn, hau da, 14 denboraldi klubean.

Vanessak, bere taldekideekin batera, Reto Iberdrola Ligara igotzeko playoffak jokatuko ditu uztailaren 25ean eta 26an, Rozas Kirol Hirian, Madrilen. Horiekin batera, zazpi talde gehiago lehiatuko dira emakumezkoen futboleko bigarren mailara igotzeko, beraz, ez dago akats tarterik. Taldearen egungo egoeraz eta playoffak nola ikusten dituen galdetu diogu, besteak beste, kapitain gipuzkoarrari.

Zer moduz zaude zure lesioaz?

Oraintxe bertan, lesioaren azken txanpan nago. Lesionatu nintzenean oso prozesu luzea eta gogorra izango zela esan zidaten, eta egia esan, arrazoia zeukatela esan dezaket. Irailean lesionatu nintzen liga hasi aurretik, eta bakarkako lan handiko hilabeteak izan dira, asko ikasi dut nire gaitasun indibidualei buruz. Duela bi aste hasi nintzen taldean, eta, egia esan, arraroa egiten zait berriro berdegunean egotea. Baloia ukitzeko gogoa nuen. Lan asko daukat oraindik, konfiantza berreskuratzea ekintza batzuetan adibidez, baina uste dut bide onetik noala.

Denboraldi honetan partida bakar bat ere jokatzeko aukerarik ez nuen, baina COVID-19ren gaiak denboraldiko azken txanpara iristeko aukera ekarri dit, eta geratzen zaidan gauza bakarra prest egotea da Reto Iberdrola ligara igoko garen ala ez erabakiko duen partidarako, entrenatzailearen esanetara egoteko.

Zein izan da zure rola taldean lesioaren ondorioz?

Lesionatu nintzen egunetik argi izan nuen ez nuela taldetik desagertu nahi. Azkenean hainbeste urte taldean egoteak aldagelan pisua izateak errazten dizu, benetan egon gabe. Ebakuntza egin zidaten arte, egunero joaten nintzen Añorgara indar-ariketak egitera, gero nire lankideekin egoteko gutxienez 30 minutuz.

Ebakuntzaren ondoren gutxio egoten nintzen Añorgan, belaunak lanordu gehiago eskatzen zizkidalako eta ez neukan denbora denetarako. Partida guztietara joaten nintzen eta beti saiatzen nintzen kanpotik animatzen. Taldean ahalik eta gehien sartzen saiatu naiz, lesioaren ondorioz nituen mugen barruan. Une batzuetan, benetan zaudena baino urrunago sentitzen zara, eta hori da lesionatuta egotearen alderdi itsusiena. Baina, tira, beti saiatu naiz taldearekin egoten, zelaitik kanpo bultza egin eta nire lesioak uzten zidan guztian laguntzen.

Nola ikusten duzu taldea playoffei begira?

Entrenamenduetan kontzentratuta eta gogoarekin ikusten dut. Hiru hilabetez geldirik egon ondoren, ez da erraza entrenamenduak planteatzea hilabete eta erdi jokatuko den partidu bati begira. Baina ondo moldatzen ari gara, eta ikusten da gehienak lanean aritu direla konfinamenduan, azken txanpara egoera txarrean ez iristeko. Taldea oso motibatuta ikusten dut, eta gauzak ondo ateratzeko gogoz. Entrenatzaileak lan handia egiten ari dira txapelketara ondo egokitzeko. Prebentzio handia egiten ari gara, eta hori oinarrizkoa eta oso garrantzitsua iruditzen zait lesioak saihesteko, entrenatzaileak uztailaren 25eko partidarako jokalari guztiak eskura izan ditzan.

Playoffetarako modu berezian prestatzen ari zarete ala denboraldian bezala lanean jarraitzen duzue?

Lehen esan dudan bezala, denboraldian egiten dena baino askoz ere prebentzio handiagoa egiten ari gara. Denboraldian zehar ez daukagu hainbeste zelai eta denbora prebentzio-zirkuituak egiteko gutxiago da, zelai gehiago izateak alderdi hori gehiago lantzea errazten du.

Entrenamenduei dagokienez, denboraldi-aurre bateko ohikoagoak izaten ari dira: hasieran, baloiarekin kontaktuan egotea teknikako oinarrizko ariketak eginez; gero, leku nahikoa dituzten baloiaren jabetza ariketak, non fisikoa   eta sentsazioak lantzen diren. Orain, baloiarekin abiadura fase batean gaude, eta partidari begira gauza taktikoak lantzen hasi gara.

Harrigarria da nola ari den lanean gure Staff teknikoa hilabete eta erdi honetarako. Ez bakarrik nola prestatzen dituzten entrenamenduak, egiten ditugun ariketak, baizik eta dena desinfektatu behar izatea, landa-material guztia jarri/jaso behar izatea. Bost pertsona ari dira ahalik eta gehien ahalegintzen dena ondo atera dadin, eta, gainera, motibatzen ari gaituzte partidara ahalik eta baldintza oberentan iritsi gaitezen. Ahalegin horiek entrenamenduen kalitatea igotzen hari dira.

Zer iruditzen zaizu U.D. ALDAIA C.F. aurkari bezala?

Tokatu ahal zitzaizkigun aurkarien artean, ez da hain txarra. Zozketan, lau partidetako etxekoen bolak ateratzen ziren lehendabizi, eta gero kanpokoak. Lau etxekoak atera zirela ikusi nuenean, eta indartsuetako bat ere ez zela (Espanyol, Betis), egia esan, dardarka nengoen.

Ez genuen lehentasunik, baina bagenekien ez genuela nahi izena duten bietako batekin jotzea. Alde horretatik, ondo.

U.D. ALDAIA C.F. erari dagokionez, valentziarrak, badakit 19 partida jokatu dituztela eta ez dutela bakar bat ere galdu. Oso ondo hitz egiten du haietaz eta haien defentsa-alderdiaz. Youtuben dauden bideo batzuk begiratu ditut nola jokatzen duten ikusteko, eta oraingoz hori da daukadan informazio guztia. Aurrean, gol asko sartzen dituen jokalari bat dute.

Beste zazpi taldeetatik zein iruditzen zaizu indartsuena?

Espanyol B eta Betis B., baina ez dakitelako, baizik eta lehen mailan dauden taldeen harrobia direnez, suposatzen dut besteak baino indartsuagoak izango direla.

Denboraldiaren hasieran egoera honetan egongo zeundetela uste zenuten?

Gure helburua liga irabaztea zen. Iaz, lehenengo laurak beste taldeak baino indartsuagoak zirela alde batera utzita, eta ondorioz, Iberdrola erronka ligara igo zirela kontuan hartuta, "beste ligako" lehenak geratu ginen. Horregatik aurten gure helburua, talde hauek ez zeudela aprobetxatuz, lehen postuan geratzea eta bigarren mailan jokatzea zen.

Egia da denboraldian zehar denbora dezente eman dugula bigarren postuan, eta zaila ikusten genuela berriro ere lehen postuarekiko aldea murriztea, baina konfinamendua baino bi aste lehenago garaipen bolada bat lortu genituen, eta horrek lehen postuan jartzen lagundu zigun. Oso pozik gaude aukera honekin. 

Zure ustez, zein da zuen indargunea? Eta C.F. ALDAIA U.D.-koa?

Nire ustez, gure defentsa-sendotasuna. Uste dut aurten talde-lan ona egiten ari garela eta bloke gisa indartsua izaten ari garela. Oso garrantzitsua izango da sendotasun hori mantentzea partidu osoan zehar.

U.D. ALDAIA C.F.koari dagokionez, ikusi dut goiko abiadura dela beraien indargunea. Jokalari batzuk ondo estali beharko ditugu.

Zer iruditzen zaizu zuen parekatzea?

Oso berdinduta egongo dela iruditzen zait. Oso garrantzitsua izango da talde bakoitza zelaian sartzerakoan urduritasuna kontrolatzea. Emozio guztiak kontrolatu behar ditugu eta 90 minutuetan kontzentratuta egon behar dugu, edozein xehetasunek balantza desoreka bailuke bi taldeetako baten alde.

Nik uste dut 90 minutu borrokatuak eta aukera ugariko partida parekatua izango dela.

Zuen zaleei bidali nahi diozun mezuren bat?

Eskerrak ematea beraien animoengatik eta horrela jarrai dezatela eskatzen diet. Emakumezkoen futbola haztea nahi baitugu zaleak dira hori gertatzearen arduradunak.

Eskerrik asko Añorgara animatzera hurbiltzen zaretenoi, baita urrutitik egiten duzutenei eta sare sozialetatik mezuak bidaltzen dizkiguzuoi. Espero dugu poz bat eman ahal izatea eta Añorga izena berriro entzutea nazio mailan.

Espero dut uztailaren 25ean animatzea eta zuen etxeetatik indarrak bidaltzea. Laguntza behar dugu, zelaian sentitu ezin badugu ere.

Eta irabaztea lortzen badugu... ITXARON DEZATELA OSPATZEKO GOGOAREKIN!

Eskerrik asko guztiagatik eta zorte handia!

Eskerrik asko elkarrizketagatik eta guri jarraitzeagatik. Dena emango dugu zelaian.

Argazkia: Vanessa Carton

2020ko Uztailak 01

Hodei Tena: “Pena ematen dit futbola zelaian ez uzteak, baina gauzak datozen bezala hartu behar dira”

 

Hodei Tena, Lagun Onak taldeko “leyenda”-rekin hitz egiteko aukera izan dugu, 34 urterekin eta bere klub maitatuan 500 partidu baino gehiago jokatu ondoren botak zintzilikatzea erabaki du. Bere aurkariengatik zein taldekideengatik maitatua, bere futbol-ibilbideaz galdetu diogu, hasieratik bere azken denboraldira arte.

Lehenik eta behin egun on Hodei eta eskerrik asko zure denboragatik. Elkarrizketarekin hasteko, esango zeniguke nondik etorri zitzaizun futbolean jokatzeko motibazioa?

Futbola txikitatik gustatu izan zait. Txikitan beti ibiltzen nitzen baloiarekin jolasean. Nire osabek ere futbolean jolasten zuten eta ikustera joaten ginen beraien partidak. Familian beti egon da futbolarekiko harremana.

Zenbat urterekin hasi zinen jokatzen? Eta talderen batean jokatzen?

Eskolarretan hasi nintzen jokatzen, ikastolako taldean, 8 urterekin izango zen . Nahiko luze egin zitzaidan 8 urte egin arte zain egon beharra, gogoa nuen hasteko. Eskolarrak amaitu ondoren 12 urterekin Lagun Onak taldean hasi nintzen, Infantiletan, eta 34 urterekin bukatu dut nire futbol ibilbidea hasitako toki berean.

Nola eraman duzu ligaren amaiera eta zure futbol ibilaldiaren amaiera?

Amaiera xelebrea izan du nire futbol ibilbideak. Urte gogorra izaten hari zen, emaitza kaxkarrak lortzen hari ginen. Hala ere, taldea indarrarekin zegoen azkenengo 10 partiduak borrokatzeko.

Bat-batean Covid-19 kontuarekin denboraldia amaitutzat eman da. Pena ematen dit futbola zelaian ez uzteak baina gauzak datozen bezala hartu behar dira eta horrela beharko zuen. Futbola uztearen erabakia hartua nuen hau gertatzerako eta nire asmoarekin aurrera jarraitzea pentsatu dut.

Zerk eraman zaitu erabaki hau hartzea?

Urte bateko umea daukat eta denbora oso gutxi gelditzen zait berarekin egoteko. Lana, futbola... ordu asko dira etxetik kanpora pasa beharrekoak. Urte bat probatu dut zer den ume bat etxean izanda futbolean aritzea eta gogorra egiten da umearekin ain denbora gutxi egotea. Futbola utzita espero dut denbora gehiago izango dudala familiarekin disfrutatzeko.

Zure bizitza osoa Lagun Onak taldean jolastu ondoren, eta hemen bertan erretiratzeak One Club Man jokalarian bihurtzen zaitu, Xabi Prieto Errealean bezala. Ez daude jokalari asko hori esan dezaketenak.

Egia esan ez dira jokalari asko egongo ez bere ibilbide osoa talde baten egon direnak. Baldintza askok eman behar dute hori gertatzeko. Alde batetik, lesioekin zorte apur bat izan behar duzu horrenbeste urte futbolean jarraitzeko. Bestalde, lanak ere  aukera eman behar dizu bai entrenatzeko baita partiduak jolasteko ere eta egoera hau ez da erraza izaten askorentzat. Azkenik, futbola maitatu eta gozatu egin behar duzu. Nik beti esaten dut, futbolak lotura eta konpromisu handia eskatzen duela eta gustora ez bazaude oso gogorra egin daitekeela. Nire kasuan oso gustora jardun dut futbolean eta baldintza hauek denak eman dira. Nik uste, horren ondorioz egin ditudala horrenbeste urte futbolean eta baldintza hauek ez badira ematen zaila dela futbolean urte askotan ibiltzea.

Bai futbolistikoki bai pertsonalki, zein izan da zure lorpen garrantzitsuena?

Nire lorpen garrantzitsuena dudarik gabe 3.mailako txapeldun izatea lortu genuenekoa izan da. Denboraldi biribila egin genuen, playoffetan 2b mailara igotzeko zorian egon ginen.

Txapeldun gelditzearen ondorioz, errege kopa jokatu genuen. Lehen bi sailkatze-faseak igaro genituen, baina hirugarrenean Alcorconek kanporatu egin gintuen. Gu kanporatu eta Madrilen aurka jokatu zuten, "Alcorconazo" famatua.

Pertsonalki lortu dudan lorpen garrantzitsuena berriz, egin ditudan lagun eta ezagutu dudan jende pila izan da. Harreman oso onak egin ditut futbolaren ondorioz eta lagun ezin hobeak. Pertsona moduan ere asko jantzi nau, balore asko eman dizkit urte guzti hauetan futbolak.

Orain futbola jokalari bezala utzi duzula, pentsatuta daukazu futbolarekin erlazionatuta dagoen zerbait egitea. Hala bada, Lagun Onak klubarekin batera edo beste lekuren batean?

Orain ez, familiarekin egoteko denbora behar dut, baina etorkizunean gustatuko litzaidake. Entrenatzaile titulu denak ditut, futbol mundua gustatzen zait eta nahiko nuke probatu entrenatzaile bezala. Ez dakit noiz eta non izan daitekeen, baina nire bizitza osoko klubean baldin bada hobeto.

Zer esango zenieke gazte horiei zu bezala 34 urteak arte futbolera jolastu nahi dutenak maila altu batean? Zeintzuk dira zure aholkuak.

Garrantzitsuena ilusioa izatea da. Nahiz eta momentu zailak egon aurrera jarraitzeko eta ez etsitzeko ilusioa behar da.

Amaitu baino lehen, bitxikeria modura bost galdera egingo dizkizut. Nor izan da defendatzea gehien kostatu zaizun jokalaria?

Bat aukeratzekotan, Laudion jokatzen zuen jokalaria, Silas du izena.

Nor da zure idoloa?

Ez daukat bat berezirik, baina bat esatekotan Paolo Maldini esango nuke.

Partidu egunetan maniaren bat daukazu? Edo partiduan bertan.

Maniatiko xamarra naiz. Hanketan baselina ematen dut eta  azkena irteten naiz zelaira.

Zer da futbol zelai batean ikusi duzun gauzarik arraroena?

Beste taldeko atezainak gola sartu zigunean. Baloia eskuan zuela hankarekin jo zuen, botea egin, gure atezainaren gainetik pasa eta gola sartu zuen.

Azkena. Futbolagatik egin duzun gauzarik eroena?

Zerbait esatekotan, oporretara joan garenean egunero sasoia mantentzearren, goizo esnatu eta korrika egitera joatea.

Berriro ere eskerrik asko zure denboragatik eta espero dut dena ondo jarraitzea!

Eskerrik asko zuri, nire futbol bizipenak jendearekin elkar banatzeko aukera emateagatik.

*Argazkia: Hodei Tena

2020ko Ekainak 25

Daniel Palencia: “Nire nobelako eszena asko benetako gertaeretan oinarrituta daude”

Gipuzkoako Futbol Federazioaren berrien ataleko lehenengo elkarrizketa da hau, eta zer hobe Daniel Palencia, gure futboleko arbitroaren aurpegi ezagunenetako bati elkarrizketarekin hastea baino. 28 urteko epaile gipuzkoarrak ibilbide garrantzitsua egin du Estatu osoko zelaietatik. Gaur egun eta duela lau urtetik Bigarren B Mailan arbitratzen du. Denboraldian zehar egindako emanaldi handien ondorioz, SmartBank Ligarako playoffak arbitratzeko 28 epaileen artean aukeratua izan da. Oso lorpen garrantzitsua da kontuan hartzen badugu Bigarren B Mailan 120 epaile daudela guztira, baina gaur ez gatoz futbolari buruz hitz egitera, bere idazle arloari buruz baizik. Joan den ekainaren 15ean argitaratu zuen Daniel Palenciak bere lehen eleberria, Los Malos Hombres”, Donostiako Bigarren Errepublikaren hasierako espioitzari buruzko eleberri historikoa.

Arratsalde on, Daniel, lehenik eta behin, eskerrik asko zure denboragatik. Lehenengo galdera honako hau da: Zerk piztu zuen idazketaren munduari buruzko interesa eta zertan inspiratu zinen eleberria idazteko?

Eskerrik asko zuei elkarrizketa sail hau inauguratzeko nigan pentsatzeagatik.

Tira, uste dut ohikoena irakurketaren bidez idazketara iristea dela, eta, nahi baduzu, zinemaren, musikaren eta, oro har, arteen bidez ere bai. Txikitan idazten hasi nintzen, baina utzi eta berreskuratu egin dut, urteak joan ahala. Orain dela lau edo hiru urte idazteko gogoak berriro bueltatu zitzaizkidan.

Eleberriaren ardatz nagusia Donostiako Ituna izenekoa da, erregimen monarkikoa bertan behera uzteko errepublikanoek 30. urtean egindako bilera. Espainiako historian hain mugarri garrantzitsua izanik, harritu egin ninduen gaiari buruz dagoen literatura eskasak. Horrek, espioien eleberriekiko eta fikzio historikoarekiko dudan interesarekin batera, inspiratu ninduen.

Ba al da idazlerik zure eleberria idazteko orduan kontuan hartu duzunik?

Makina bat. Maugham, Ambler, Greene bezalako espioitza klasikoak, Conrad eta Dumas bezalako abenturazko eleberrietakoak. Perez-Reverte, Marias, Chaves Nogales, Tallon, Jabois... zerrenda amaigabea izango litzateke.

 Zergatik eta nori gomendatzen diozu nobela?

 20 eta 30eko hamarkadetako Donostian murgildu nahi duen orori gomendatzen diot eleberria. Sagardotegiak, plazak, lantegiak, luxuzko hotelak nolakoak ziren jakiteaz. Kasinoak. Eszena ugari, garaiko benetako albiste eta gertaeretan oinarrituta daude. Bizitza osoko donostiarrak erreferentzia asko aurkituko ditu hiriaren inguruan. Horretaz gain, istorio arin bat eraikitzen saiatu naiz, harrapatu eta harrituko duena. Udako arratsalde pare bat pasatzeko modu ona izan daitekeela uste dut.

Nola uztartzen duzu zure beste pasioa, arbitrajea, zure alderdi idazlearekin?

Arbitrajea nire eguneroko jarduera nagusia da. Nire partiden, mintegien eta proba fisikoen arabera antolatzen ditut entrenamenduak, eta hortik aurrera, hutsune libreak idazkerarekin betetzen ditut. Ez naiz kexatzen, oraingoz oso ondo uztartu ahal izan baitut; izan ere, esan dizudan bezala, arbitrajea da garrantzitsuena, eta astebetez gutxiago idatzi behar badut lanpetuago nagoelako, ez da arazoa.

Etorkizunari begira proiekturen bat pentsatuta al duzu?

Idatzi nahiko nukeenari buruzko gai asko ditut, istorio eta pertsonaia asko buruan. Oraingoz, "Los Malos Hombres" pertsonaietan sakontzen jarraitu nahi dut, eta beste eszenatoki batzuetara eraman, gure historiako beste une garrantzitsu batzuetara.

Gai hau apur bat alde batera utzita, eta futbolera mugituz, zer sentitzen da SmartBank Ligara igotzeko playoffak arbitratzeko aukeratutako epaileetako bat izatean?

Oso pozik nago, asko baloratzen dut 28ren zerrendan sartzea, 2.b mailako lehia oso indartsua delako. Orain, CTAk gure eskuetan jartzen duen erantzukizunaren mailan egotea besterik ez da geratzen, bai epaile nagusi gisa jarduteko, bai laugarren epaile gisa jarduteko, eta une horretarako prestatzea, unea iristeko irrikan gaude

Zer iruditzen zaizu publiko gabeko futbol berria? 

Denok egokitu behar gara. Sentsazio bitxi samarra da ikuslerik gabeko futbolarena, eta minutuak aurrera joan ahala horretara ohitu behar zara. Espainiako Futbol Federazioak higiene- eta segurtasun-protokolo oso zorrotzak diseinatu ditu, eta garrantzitsua da kontuz ibiltzea edozein arrisku gutxitzeko.

Nola ikusten duzu Gipuzkoako arbitrajearen egoera?

Oso ondo, egia esan. Futbol profesionalean eskarmentu handia duten bi epaile ditugu. Nik zortea dut beraien partidetan laugarren arbitro gisa jarduteko, eta esan dezaket haiengandik beti ikasten hari naizela. Harrobi oso ona dugu, bai Hirugarren Mailan, bai Erregionalean, tartean dauden neska-mutilak ikasteko gogo handia daukate. Batzordea indartsu dago.

Gai nagusira itzulita, eta elkarrizketarekin amaitzeko, non lor daiteke nobela?

Edozein liburu-denda edo plataforma digitaletan. Uzten badidazue, esan nahi nuke liburu-dendek bereziki gaizki pasatu dutela hilabete hauetan. Une egokia da gure auzo eta herrietako liburu-dendei laguntzeko, bakoitzak dituen aukeren barruan, noski, eta “Los Malos Hombres” edo uda honetarako beste edozein irakurketa eskuratzeko.

Eskerrik asko guztiagatik, eta zorte ona izan dezazula bai eleberrigintzan bai arbitrajean.

Eskerrik asko zuei, berriro. Elkarrizketa tarte hau gogotsu jarraituko dut. Gipuzkoako futbola gauza interesgarriak kontatzeko dituen pertsonez josita dago.

Argazkia: Daniel Palencia